تئوری کیش شخصیت : یکی از خصائص رذیله حاکمان و فرمانروایان داشتن کیش شخصیت است. کیش شخصیت پدیدهای است که در آن یک شخص با استفاده از رسانههای گروهی و تبلیغات سیاسی از خود وجهٔ عمومی آرمانی و قهرمانانهای ارائه میدهد. این پدیده با استفاده از تعریف و تمجید در رسانهها و نیز ایجاد جوی که در آن شخص فارغ از پاسخگویی و یا مصون از اشتباه است بوجود میآید. کیش شخصیت غالباً در حکومتهای تمامیتخواه و غیر مردمسالاری بر پا میشوند. موسلینی ، هیتلر ، استالین ، صدام ، قذافی و رهبران کره شمالی از این دست حاکمان بوده اند. اما نوع بدتری از کیش شخصیت آن است که تعریف و تمجیدها رنگ مذهبی و مقدس و خدا گونه پیدا کند. شخص فرمانروا معیار و ملاک حق باشد و مبنای اعتقاد مردم به دین و دنباله خدا در روی زمین قرار گیرد. در چنین حالتی کوچکترین نقد و پرسشی از حاکم ، گناه و معصیت تلقی می شود، فرد منتقد خارج از دین خدا قرار می گیرد و دستگاه حاکمه حق دارند بنام خدا و به بهانه جلوگیری از فساد و گناه و دفع فتنه هر آنچه می خواهند با فرد منتقد و پرسشگر انجام دهند و به هر نحو که اراده کنند او را سرکوب نماید. در حقی

☘ برگی از تاریخ:انهدام دانش ایرانیان توسط اعراب زمانی که اعراب، ایران را فتح کردند و به تعداد غیرقابل توصیفی کتاب و جزوات علمی رسیدند؛ سعد بن ابی وقاص در نوشته ای از عمر بن خطاب درخواست کرد اجازه دهد تا این کتاب ها به عنوان غنیمت جنگی میان مسلمین تقسیم شود، در آن زمان عمر پاسخ داد: آن ها را به آب بیانداز، اگر آن چه در آن ها است رهنمودهای درستی است، خداوند برای ما رهنمودهای بهتری فرستاده و اگر نادرست است، خداوند ما را از آن ها نجات داده است. بنابراین اعراب، کتاب ها را به آب یا به آتش انداختند و بخش مهمی از دانش ایران زمین و ایرانیان از بین رفت. تاریخ ابن خلدون، ص373 به نقل از: تاریخ طبری